Στην εποχή της ταχύτητας, έχουμε συνηθίσει να περιμένουμε άμεσα αποτελέσματα. Μαθαίνουμε γρήγορα, καταναλώνουμε πληροφορία άμεσα και συχνά αξιολογούμε την πρόοδο με βάση το πόσο σύντομα βλέπουμε αλλαγή.
Η μουσική εκπαίδευση λειτουργεί διαφορετικά.
Η σχέση με τη μουσική δεν χτίζεται μέσα από την ταχύτητα, αλλά μέσα από τον χρόνο. Όχι επειδή η μάθηση πρέπει να είναι αργή, αλλά επειδή ορισμένες διαδικασίες χρειάζονται ωρίμανση για να αποκτήσουν πραγματικό βάθος.
Η μουσική δεν είναι απλή πληροφορία προς απομνημόνευση
Η εκμάθηση της μουσικής δεν αφορά μόνο τη γνώση. Δεν αρκεί να κατανοήσει κανείς θεωρητικά τι πρέπει να κάνει.
Η μουσική συνδέει διαφορετικές λειτουργίες ταυτόχρονα:
- ακοή
- σώμα
- κίνηση
- συγκέντρωση
- συντονισμό
- έκφραση
Αυτό σημαίνει ότι η μάθηση δεν εξελίσσεται μόνο σε γνωστικό επίπεδο. Χρειάζεται χρόνος ώστε το σώμα να αποκτήσει άνεση, η ακοή να εκπαιδευτεί και ο μαθητής να αισθανθεί μεγαλύτερη φυσικότητα στη σχέση του με τη μουσική.
Μέσα από διαδρομές όπως τα μαθήματα μουσικών οργάνων, αυτή η διαδικασία γίνεται σταδιακά, καθώς ο μαθητής χτίζει όχι μόνο τεχνικές δεξιότητες αλλά και ουσιαστική σχέση με τον ήχο.
Η πρόοδος δεν είναι πάντα άμεσα ορατή
Ένα από τα πιο παρεξηγημένα στοιχεία της μουσικής μάθησης είναι ότι η πρόοδος δεν εμφανίζεται πάντα με τρόπο άμεσα μετρήσιμο.
Υπάρχουν περίοδοι όπου ο μαθητής μπορεί να αισθάνεται ότι δεν προχωρά με την ταχύτητα που θα ήθελε. Ότι επαναλαμβάνει πράγματα χωρίς εμφανή αλλαγή ή ότι η εξέλιξη μοιάζει πιο αργή από όσο περίμενε.
Αυτό όμως δεν σημαίνει απαραίτητα στασιμότητα.
Συχνά, η μουσική πρόοδος χτίζεται εσωτερικά πριν γίνει εξωτερικά ορατή. Η εξοικείωση με έναν ήχο, η σταθερότητα στον ρυθμό, η αυτοπεποίθηση στην εκτέλεση ή η ακουστική αντίληψη αναπτύσσονται σταδιακά και δεν εμφανίζονται πάντα με άμεσο τρόπο.
Κάθε στοιχείο της μουσικής ωριμάζει σε διαφορετικό χρόνο
Η μουσική μάθηση δεν είναι μία ενιαία γραμμική διαδικασία.
Κάποιος μπορεί να αποκτήσει γρήγορα τεχνική άνεση αλλά να χρειάζεται περισσότερο χρόνο στην έκφραση. Άλλος μπορεί να αναπτύσσει φυσική μουσικότητα, αλλά να δυσκολεύεται περισσότερο στη θεωρητική κατανόηση ή στον συντονισμό.
Ακόμη και η φωνή, ως μουσικό μέσο, ακολουθεί τη δική της ξεχωριστή πορεία ανάπτυξης. Μέσα από διαδικασίες όπως τα μαθήματα φωνητικής, ο μαθητής δεν καλλιεργεί μόνο τεχνική, αλλά και εσωτερική ακρόαση, σωστή χρήση του σώματος και μεγαλύτερη αίσθηση έκφρασης.
Αυτό που εξελίσσεται δεν είναι μόνο η δεξιότητα. Είναι η συνολική σχέση με τη μουσική.
Η πίεση για γρήγορο αποτέλεσμα μπορεί να λειτουργήσει αντίστροφα
Όταν η πρόοδος μετριέται αποκλειστικά με βάση την ταχύτητα, η μαθησιακή εμπειρία συχνά επιβαρύνεται.
Ο μαθητής μπορεί να αρχίσει να αντιμετωπίζει τη μουσική ως υποχρέωση, ως τεστ απόδοσης ή ως διαρκή αξιολόγηση του εαυτού του. Σε αυτό το πλαίσιο, η δημιουργικότητα περιορίζεται και η σχέση με τη μουσική αποδυναμώνεται.
Η πίεση δεν οδηγεί πάντα σε καλύτερο αποτέλεσμα.
Σε πολλές περιπτώσεις, οδηγεί σε απογοήτευση, άγχος ή απομάκρυνση από τη διαδικασία.
Ο χρόνος είναι μέρος της μουσικής εμπειρίας
Η μουσική δεν είναι μόνο αποτέλεσμα. Είναι και διαδρομή.
Ο χρόνος που χρειάζεται ένας μαθητής για να εξελιχθεί δεν αποτελεί ένδειξη επιτυχίας ή αποτυχίας. Είναι μέρος της ίδιας της διαδικασίας μάθησης.
Κάθε άνθρωπος αναπτύσσει διαφορετική σχέση με τον ήχο, τον ρυθμό και την έκφραση. Και αυτή η σχέση χρειάζεται χώρο για να ωριμάσει με φυσικό τρόπο.
Σε ένα περιβάλλον που αναγνωρίζει αυτή τη διάσταση, όπως ένα ωδείο θεσσαλονίκη με ουσιαστική μουσική εκπαιδευτική προσέγγιση, η μουσική παύει να είναι απλώς στόχος και γίνεται προσωπική εμπειρία εξέλιξης.
Η μουσική δεν βιάζεται να ανθίσει.
Αλλά όταν της δοθεί ο κατάλληλος χρόνος και χώρος, η εξέλιξη αποκτά πραγματικό βάθος.
